Budowa, położenie i ciężar wątroby

Wątroba (hepar)

jest największym gruczołem naszego organizmu. U dorosłego człowieka ma ona około 1,5 kg. Położona jest pod przeponą, po prawej stronie jamy brzusznej i sięga aż do podżebrza lewego; ma kolor czerwonobrązowy. W gruczole tym można wyróżnić 2 powierzchnie:

 powierzchnia przeponowa (górna), która przylega do przepony

 powierzchnia trzewna (dolna), na której widoczne są 3 bruzdy ułożone w kształcie litery H (bruzda poprzeczna, bruzda strzałkowa prawa i lewa).

Wątroba pokryta jest torebką, która jest utworzona z tkanki łącznej. Największe skupiska tkanki łącznej występują we wnęce tego narządu, skąd wnika dalej w głąb wątroby. Miąższ wątroby składa z 4 płatów tj. płat prawy, lewy, czworoboczny i ogoniasty, a te z kolei dzielą się na liczne zraziki wątrobowe (płaciki wątrobowe). Zraziki to skupiska komórek wątrobowych, czyli hepatocytów w kształcie graniastosłupów o płaskiej podstawie i zaokrąglonym wierzchołku, pomiędzy którymi może leżeć tkanka łączna, jak np. u świni, natomiast u człowieka poszczególne zraziki zrastają się ze sobą. Przez środek płacika przebiega żyła środkowa, która jest dopływem krwi wątrobowej. Na każdym z wierzchołków płacika obecne są naczynia należące do sześciu triad. Każda triada wątrobowa zbudowana jest z odgałęzienia żyły wrotnej, tętnicy wątrobowej i przewodu żółciowego.

Przewód żółciowy doprowadza żółć do pęcherzyka żółciowego, który otwiera się do dwunastnicy.

Pęcherzyk żółciowy ma kształt gruszkowaty, który posiada liczne naczynia krwionośne oraz włókna nerwowe. Styka się z dolną powierzchnią wątroby. Jego ściana jest bardzo cienka, składa się z tkanki mięśniowej i błony śluzowej. Pęcherzyk ma długość od 8 do 12 cm i może pomieścić od 30 do 50 ml żółci.