Budowa, wielkość, ciężar i położenie nerek

Nerki

to parzyste narządy, które leżą pozaotrzewnowo, na tylnej ścianie jamy brzusznej, wzdłuż kręgosłupa, pod przeponą. Lewa nerka jest nieco większa i nieco wyżej położona w porównaniu z nerką prawą. Prawa nerka przylega do wątroby i dwunastnicy, natomiast lewa nerka leży w sąsiedztwie śledziony, żołądka i trzustki. Czerwonobrązowa nerka kształtem przypomina ziarno fasoli. Jej ciężar waha się w granicy od 120 do 200g. Nerka ma około 10-12cm długości, 3-4cm grubości, a w przekroju poprzecznym 5-6cm. Na zewnątrz nerkę otacza włóknista torebka łącznotkankowa.

Nerka (łac.ren) ma:

 2 powierzchnie: przednią i tylną,

  2 brzegi: wypukły brzeg boczny i wklęsły brzeg przyśrodkowy oraz

 2 zaokrąglone końce: górny i dolny.

Na przekroju nerki wyróżnić można:

 jaśniejszą korę nerki

 ciemniejszy rdzeń nerki

 miedniczkę nerkową.

Kora nerki to warstwa obwodowa, w której znajdują się liczne ciałka nerkowe. Część kory nerki, która przylega do torebki włóknistej nazywa się korą kory, natomiast pasmo części korowej przylegające do rdzenia nerki nazywamy warstwą podkorową. Istota korowa wnika głęboko w rdzeń, tworząc tzw. słupy nerkowe. Słupy nerkowe oddzielają od siebie tzw. piramidy nerkowe, które zawierają cewki nerkowe zbiorcze.

Rdzeń nerki współtworzą piramidy nerkowe, zwrócone podstawami do kory, natomiast wierzchołkami do wewnątrz, czyli do miedniczki nerkowej. Każda piramida nerkowa posiada wierzchołek, który nazywamy brodawką piramidy. W wierzchołku znajdują się ujścia przewodów wyprowadzających mocz przez kielichy nerkowe do miedniczki nerkowej.

Miedniczka nerkowa to łącznotkankowy worek, o lejkowatym kształcie, łączący się z moczowodem we wnęce nerkowej. Miedniczka nerkowa powstaje z połączenie 2-3 kielichów nerkowych, a te z kolei z 8-10 kielichów nerkowych mniejszych.