Rozprzestrzenianie się diaspor

Sposoby rozprzestrzeniania się diaspor:

1. Autochoria (samosiewność) – odbywa się przy wykorzystaniu tylko sił rośliny macierzystej, przenoszenie diaspor odbywa się na ogół na niewielką odległość.

Autochorię dzielimy na :

a) blastochorię – to mechanizm wzrostu pędów, który doprowadza diaspory do miejsca ich dalszego pobytu (Fiołek wonny, poziomka, trzcina),

b) ballochorię – to mechanizm balistyczny, który odrzuca diaspory od rośliny macierzystej (niecierpek, szczawik zajęczy),

c) herpochorię – to ruch diaspor po podłożu dzięki ościom i włoskom (jęczmień).

2. Allochoria (obcosiewność) – ruch diaspor następuje przez siły pochodzące spoza rośliny .

Allochorię dzielimy na:

a) barochorię – to rozsiewanie pod wpływem grawitacji (buk, dąb),

b) hydrochorię – to wodosiewność :

• ombrochoria, czyli deszczosiewność (kozieradka)

• bytisochoria, czyli przenoszenie przez cieki wodne (rośliny nadbrzeżne)

• nautochoria, czyli przenoszenie przez wodę (strzałka wodna, rzęsa),

c) anemochorię – to wiatrosiewność :

• meteochoria, czyli przenoszenie przez wiatr diaspory szybujące (bawełna, storczyki)

• chamaechoria, czyli toczenie po podłożu (róża)

• boleochoria – wiatr wykorzystywany jako siła potrząsająca owocem (mak, stokrotka),

d) zoochorię – to zwierzęcosiewność:

• dyszoochoria, czyli rozsiewanie diaspor podczas ich konsumowania i w czasie transportu do miejsca konsumpcji (olsza, leszczyna, oset)

• endozoochoria, czyli przenoszenie diaspor w przewodzie pokarmowym zwierząt (poziomka, róża)

• epizoochoria – diaspory przyczepiają się do ciała, ubrań (rzepa, rzepik)

e) antropochorię, czyli rozsiewanie diaspor z udziałem człowieka:

• etelochoria, czyli świadome rozprzestrzenianie diaspor przez człowieka

• speirochoria, czyli rozsiewanie chwastów z roślinami użytkowymi (len i sporek)

• agochoria, czyli przenoszenie diaspor z innymi towarami (niecierpek).